Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bu kentte Macit Özcan isimli bir iş adamı varmış.Bu iş adamı kafayı belediye başkanı olmaya takmış. Önce 94 yılında DSP’nin Karataş (Adana) adayı olmuş ve kazanamamış.

E kafaya koymuş dedik ya başkan olmayı; bu kez zaten Mersin müteahhitlik yapan Macit bey kafayı Büyükşehir Belediye Başkanı olmaya takmış. Partisi DSP.

Ve 99 yılında hummalı bir aday adaylığı çalışmasından sora Rahşan Ecevit’in prensi olarak Büyükşehir adayı olmuş.

Aday olmaya oldukta demiş sayın Özcan, bu seçim nasıl kazanılır diyede sormadan edemiyormuş kendine.

Kolay değil tabiî ki koca Büyükşehir’i kazanmak.

Biraz Macit beyin kafaya takması sonucu birazda Öcalan’ın Türkiye’ye teslimi (aslında sırf bu nedenden) sonrasında esen DSP rüzgarı Macit bey’i başkan yapıvermiş. Buna CHP’nin baraj altında kalmasını da ekleyebiliriz ki sebepleri hala tartışılır CHP’de.

Muradına ermiş Macit bey sonunda ve Karataş’a razıyken koskoca Mersin Büyükşehir Belediyesinin başkanı oluvermiş. Rivayet odur ki başkan olmasaymış durumlar ekonomik olarak pek de hoş değilmiş.

Gel zaman git zaman 5 yıl ne kadarda çabuk geçmiş. Koltuğa biraz geç oturan sayın başkan kolay bırakacağa benzemiyor. Yıl olmuş 2004. bu 5 yıllık süre içinde Macit bey DSP’den o dönemki ağabeyleriyle birlikte istifa edip Yeni Türkiye Partisi’ne geçmişti.

Oda ne evdeki hesap çarşıya uymamıştı ve YTP ilk genel seçimde hüsrana uğramıştı. Sayın başkanı almış mı bir telaş; gitti koltuk diye!

Ama ne yapı edip koltuğu bırakmamak lazımdı. De bu nasıl olacaktı ve DSP’ye gitse kapıdan sokmazlardı. Geriye CHP kalıyordu ve onun kapısından da girmek öyle kolay değildi.

Macit beyin CHP’ye geçmek istediği servis edildi o günlerde. Servis edilmesine edildi de kıyamette kopmuştu o zaman. Doğal olarak 2004 yerel seçimlerinde CHP’nin adayı olmak isteyen ve ömrünü partiye veren kişiler bu durumu asla hazmedemiceklerini dile getiriyorlardı (halada hazmedemiyorlar gerçi).

Ama siyaset bu, yanına birazda sayın başkanın koltuk sevgisini koyduğunuzda kimin neyi hazmedip hazmedemiceği önemli değildi. Öylede oldu ve Macit beyin rozetini Deniz Baykal elleriyle taktı.

Boşuna dememişler siyasette duygu yoktur kazanmak vardır diye (kim demiş bu bilmiyorum beklide ben uydurdum şimdi ).

Yıl 2004 ve festivallerin babası Macit Özcan yeniden başkan!

Oldukça çekişmeli bir seçim izlemiştik o zaman. Hatta AKP’nin adayı Mahmut Aslan seçimleri kesin kazandı servis haberleri piyasada dolaşmaya başlamıştı bile (o zaman belediyedeki bi çok kişi AKP’ye göz bile kırpıyordu yerini garantilemek için).

Tabi sonraları işin rengi değişti ve Macit beyin kazanacağı artık kesin gibiydi anket sonuçlarına göre…

Zaman çabuk geçiyordu tabi.

Bu arada bir genel seçim daha yapılmıştı ve AKP oylarını arttırarak yeniden tek başına iktidara gelmişti.

Mersin’de de neredeyse iki katı arttırmıştı AKP oylarını.

Bu durum tabiî ki bay başkanı rahatsız ediyordu.

Büyükşehir merkezde (yeni sınırlara göre) CHP’nin oyu 106 bin küsür, AKP’nin oyu ise 104 bin küsür. Aradaki fark bir önceki seçimde yarı yarıyaydı.

Koltuğuna iki dönemdir acayip alışan Festivallerin Babası sayın Özcan, koltuk giremi diye endişelenmeye başlamıştı.

Derken Başbakan il başkanları toplantısında şu lafı ediverdi: Mersin’i, Diyarbakır’ı ve İzmir’i istiyorum.

Sormayın gitsin bu laftan sora panik havasını.

Koltuk rahat manzara güzel. Nasıl bırakılırdı bir başkasına bu krallık.

Kurmaylar başladılar kafa yormaya. Onlarda gidicekti nede olsa.

Aslında birkaç yıl önce servis edilmişti Macit beyin AKP’ye geçeceği haberi. Gerçi o zamanki gerekçe farklıydı ama (dosyalardan, müfettişlerden falan bahsedilirdi), vardı böyle laflar hep.

Şimdi gene bir servis haber yürürlükte;

Neymiş efendim sayın başkan AKP’ye geçermiymiş!

Bu haberi kimin servis ettiğiyle ilgili kesin bir bilgi tabiî ki yok kimsenin elinde.

İki senaryo var, bunlardan ilki CHP kurmaylarının böyle bir haberi servis ettikleri. Nedeni de şuymuş, önce bu haber servis edilecek, kamuoyu bu konuyu konuşmaya başladığında yada seçimlerin yaklaştığı günlerde sayın başkan çıkacak ve “ben burada partimdeyim ve partimin adayıyım, hiçbir yere gitmiyorum, öyle şey olurmuymuş” deyip karizma yapacak ve kamuoyu da onu alkışlayacak; helal olsun başkan diyecek (gerçi birileri alkışlarken biri keşke gitse diyodur ama).

İkinci senaryoda bu haberleri bazı AKP’lilerin servis ettiği yönünde. Hani o partililer niye böle bir şey yapıyorlar çok da anlamış değilim. Bunun kime faydası olacaksa. Şöyle olabilir belki; şimdiden böyle bir şeyin önünü kesip gelecek bu ayrıntıyla uğraşmamak! Ama hiçbir yönüyle mantıklı değil. Kaldı ki diyelim Festival babası sayın başkanın böyle bir niyeti var ve gerçekten geçmek istiyor! Onu AKP’ye alacaklarını da nereden çıkardınız. Öyle kolay mı bu işler arkadaşlar!

Birinci senaryo burada ağır basıyor sanki.

Birinci senaryonun da iki yönü var aslında….ilki sayın başkanın kurmayları ve başkan için önemli olan sadece koltuk olduğu için ha Ak Parti ha kara parti fark etmez denebilir. Yani onlar gerçekten böyle bir şeyi istiyor olabilir.

İkincisi de sayın başkanın adaylığı tabi ki garanti değil. Yani başkan olabilir ama yeniden aday gösterileceğinin bir garantisi yok. Önce aday olmayı bir garanti etmekte gerekiyor sanırım.

(ya farkında mısınız yazının dili hikayeden çıktı valla )

Neyse efendim dicemiz böyle servis haberleri daha önümüzdeki günlerde bolcana duyucaz. İnanamıcaksınız duyacağınız şeylere. Ama bu tür haberleri servis eden arkadaşlar bir öneri hayata geçebilecek şeyleri servis edin ki bi anlamı olsun.

Macit bey aday olur olmaz bilemem ama o partide kalacağı kesin yada mecbur.

AKP’nin de böyle bir şeyi kabul edeceğini pekte sanmıyorum. Neden etsin ki. Gerçi partinin etkili isimlerinden biri geçenlerde “Partide aday gösterecek adam yok” denmişti ama! Belki o zamana kadar aday olabilecek bir adam bulurlar!

Anlaşılan seçim kentte erken başladı.

Macit Özcan AKP’ye geçecek mi haberinin yapıldığı gazetede üç isim daha vardı adaylık için; Abdi Kurt, Kadri Şaman ve Mahmut Arslan.

Mahmut beyi sanırım kafadan eleyebiliriz sanırım. Siyaseti bir daha düşünmediği söyleniyor. Düşünse de aday olabilir mi orası tartışılır.

Kadri beyde seçimlerde karizmayı biraz çizdirdi galiba. İddia odur ki; en azından AKP kurmaylarına göre MHP’ye göz kırptı AKP’nin başarısından sora yeniden AKP’ye yeşil ışık yaktı. E bunu gören kurmaylar gereğini yapacaklardır mutlaka.

Abdi beye gelince oda adaylık için şimdiden çalışmalara başlamış. Bakalım bu kez aday olmayı başarabilecek mi göreceğiz.

Ama şunu söyleyebiliriz sanırız; AKP Mersin Büyükşehir’i istiyor ve almak için elindeki bütün imkanları kullanacak. Bunu bilen değerli başkan adayları da baya bi uğraşacaklar.

Hepsine kolay gelsin. Bize de hikaye gerekiyor tabi.

İnsan koltuk düşkünü olmaya görsün! Daha doğrusu etrafınızdakiler koltuk düşkünü olmaya görsün. O düşkünler insana öyle hatalar yaptırıyorlar ki telafisi olmayan! Size kolay gelsin bay başkan!
Beklide zamanı gelmiştir!

Ve böylece bu hikaye burada
bitermişş!

ufukturu.net